Иснод – бу умматга берилган хос фазилатдир. Бошқа ҳеч бир умматга бундай фазилат берилмаган. Ҳар бир хабарни санадга, ишончли суянчиққа суяниб қабул қилиш мусулмон умматининг ўзига хос хусусиятдир. Мусулмонлардан бошқалар бу нарсага эътибор бермаган. Имом Саврий р.а. ҳам: “Иснод – мўъминнинг қуролидир”, деганлар. Абул Жиёний: “Аллоҳ таоло бу умматни улардан олдин ҳеч кимга берилмаган

ТОБЕЪИЙНИ ТАНИШ

Yakshanba, 26 Mart 2017 by
Тобеъийнинг таърифи. Саҳобани мусулмон (ҳолида) бўлиб кўрган ва Исломда вафот этган кишига тобеъий, дейилади. Улар саҳобаларни кўрган авлодлардир. Тобеъийнинг мана шу таърифи мухтор (ихтиёр қилинган) таърифдир. Ал-Ироқий “Фатҳул-муғийс” китобида: “Бу таърифга кўпчилик амал қилган”, дейди[1]. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам ўз ҳадисларида саҳоба ва тобеъийларга ишора қилганлар: «طُوبَى لِمَنْ رَآنِي، وَآمَنَ بِي، وَطُوبَى لِمَنْ لَمْ

САҲОБАЛАРНИ ТАНИШ

Yakshanba, 26 Mart 2017 by
  Саҳобанинг таърифи. Саҳоба сўзи луғатда:  الصُّحْبَةُ– “ас-суҳбату” сўзининг ўзаги бўлиб, бирлашма, уюшма, тўда деган маънода келади. Истеъмолда эса, الصَّحَابَةُ – “ас-саҳабату” – саҳобалар маъносида қўлланади. Уламолар истилоҳида эса, кимки Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламга мусулмон бўлиб йўлиқиб, Исломда вафот этган бўлса, саҳобий дейилади.   Бу илмнинг аҳамияти ва фойдалари: саҳобаларни билиш фойдаси жуда катта бўлган
Суннат Аллоҳ таоло тарафидан келган ваҳий ва Аллоҳ китобининг  изоҳга муҳтож  жойларини баён қилгувчидир. Суннатнинг мана шундай муҳим вазифаси, эътибори бўлганлиги боис салафи солиҳлар бутун эътиборларини унга қаратдилар ва ҳадислар ва уларнинг санадини йиғиш учун бор имкониятларини сарфладилар. Ҳадисларни излаб, унинг санадларини қидириб, манзилларнинг узоқлиги, улкан машаққатларга қарамасдан узоқ масофаларга сафар қилдилар. Улар бунда қуйидаги
Ҳадисшунослик тадқиқоти бўйича олиб борилган изланишлар, уларнинг моҳияти эътиборга олиниб ҳадис тарихини ўрганиш даври тўрт қисмга ажратилади. Илк давр “Тасбит” даври бўлиб, бу даврда ҳадисларнинг сиҳҳатлилик даражаси ўрганилади. Бу даврга саҳобаларнинг Расулуллоҳ ҳадисларини қабул қилиш ҳолатлари, уларни ёйишда ташвиқотлари каби фаолиятлар киради. Бу даврнинг энг асосий фаолияти – ҳадисларни ёзма ёки хотира орқали сақлашдир. Иккинчи

СУННАТ ВА ҲАДИС

Yakshanba, 26 Mart 2017 by
Ислом динининг Қуръони кариадан кейинги иккинчи манбаси Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Суннатлари эканлигига шак-шубҳа йўқ. Мана шунинг учун ҳам, ушбу суннатни ўрганиш ҳар бир мусулмон инсоннинг зиммасидаги муқаддас бурчдир. Чунки, Суннатни – Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг сўзлари, амаллари ва иқрорларини – билмай туриб Исломни билдим, унга амал қилдим дейиш мумкин эмас. СУННАТ НИМА? Суннатни ўрганишдан
Ҳадис китобларининг турлари ва уларнинг даражалари қуйидагича: “Саҳиҳ” китоблар. Бу турдаги китобларнинг биринчиси Имом Бухорийнинг “Саҳиҳ”лари ва Имом Муслимнинг “Саҳиҳ”ларидир. Бу китоблар фақат “Саҳиҳ” ҳадисларни ўз ичига олган. Ибн Хузайма каби муҳаддислар ҳам “Саҳиҳ” китоб тузган, аммо у Имом Бухорий ва Муслимларнинг “Саҳиҳ”лари даражасига етмаган. “Сунан” китоблар. Бу турдаги китоблар аввалида Абу Довуд, Термизий, Насаий
Ҳадис илмига бевосита алоқадор бўлган «Суннатнинг ёзилиш тарихи, унинг пайдо бўлиши ва ривожланиши» ҳақидаги китобда бу илмга бутун борлиқларини бағишлаб, молу жонларини сафарбар қилган уламоларимиз – аҳли ҳадислар таърифида салафларимиз қуйидаги дурдона сўзларни айтганлар: Ибн Ҳиббон ал-Бустий роҳимаҳуллоҳ «Саҳиҳ» китобида аҳли ҳадислар ҳақида бундай деганлар: Дарҳақиқат, Аллоҳ таоло бандаларидан бир тоифани саралаб олиб, уларни суннатга
Tagged under:
TOP