Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм. Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин. Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин. عَنْ نُبَيْشَةَ الْخَيْرِ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : « مَنْ أَكَلَ فِي قَصْعَةٍ ، ثُمَّ لَحِسَهَا اسْتَغْفَرَتْ لَهُ الْقَصْعَةُ » . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَابْنُ مَاجَةْ وَالتِّرْمِذِيُّ . Нубайшатул Хойр розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи
Ҳадис илмига бевосита алоқадор бўлган «Суннатнинг ёзилиш тарихи, унинг пайдо бўлиши ва ривожланиши» ҳақидаги китобда бу илмга бутун борлиқларини бағишлаб, молу жонларини сафарбар қилган уламоларимиз – аҳли ҳадислар таърифида салафларимиз қуйидаги дурдона сўзларни айтганлар: Ибн Ҳиббон ал-Бустий роҳимаҳуллоҳ «Саҳиҳ» китобида аҳли ҳадислар ҳақида бундай деганлар: Дарҳақиқат, Аллоҳ таоло бандаларидан бир тоифани саралаб олиб, уларни суннатга
Ҳадис илмига доир истилоҳий луғатлар
Ҳадис илмига доир истилоҳий луғатлар Мусталаҳул ҳадис илми – бир неча усул ва қоидаларни ўргатадиган илмдир. Ҳадис – Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан асар бўлиб қолган гап, иш, тақрир, халқий (тана тузилиши), хулқий сифатлар ва таржимаи ҳолга тегишли маълумотлар. Хабар – ҳадиснинг муродифи (синоними). Хабар ҳам, ҳадис ҳам бир хил маънодаги нарса, яъни, уларнинг орасида фарқ
  Иснод – бу умматга берилган хос фазилатдир. Бошқа ҳеч бир умматга бундай фазилат берилмаган. Ҳар бир хабарни санадга, ишончли суянчиққа суяниб қабул қилиш мусулмон умматининг ўзига хос хусусиятдир. Мусулмонлардан бошқалар бу нарсага эътибор бермаган. Имом Саврий р.а. ҳам: “Иснод – мўъминнинг қуролидир”, деганлар. Абул Жиёний: “Аллоҳ таоло бу умматни улардан олдин ҳеч кимга берилмаган

ТОБЕЪИЙНИ ТАНИШ

Yakshanba, 26 Mart 2017 by
Тобеъийнинг таърифи. Саҳобани мусулмон (ҳолида) бўлиб кўрган ва Исломда вафот этган кишига тобеъий, дейилади. Улар саҳобаларни кўрган авлодлардир. Тобеъийнинг мана шу таърифи мухтор (ихтиёр қилинган) таърифдир. Ал-Ироқий “Фатҳул-муғийс” китобида: “Бу таърифга кўпчилик амал қилган”, дейди[1]. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам ўз ҳадисларида саҳоба ва тобеъийларга ишора қилганлар: «طُوبَى لِمَنْ رَآنِي، وَآمَنَ بِي، وَطُوبَى لِمَنْ لَمْ

САҲОБАЛАРНИ ТАНИШ

Yakshanba, 26 Mart 2017 by
  Саҳобанинг таърифи. Саҳоба сўзи луғатда:  الصُّحْبَةُ– “ас-суҳбату” сўзининг ўзаги бўлиб, бирлашма, уюшма, тўда деган маънода келади. Истеъмолда эса, الصَّحَابَةُ – “ас-саҳабату” – саҳобалар маъносида қўлланади. Уламолар истилоҳида эса, кимки Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламга мусулмон бўлиб йўлиқиб, Исломда вафот этган бўлса, саҳобий дейилади.   Бу илмнинг аҳамияти ва фойдалари: саҳобаларни билиш фойдаси жуда катта бўлган
Суннат Аллоҳ таоло тарафидан келган ваҳий ва Аллоҳ китобининг  изоҳга муҳтож  жойларини баён қилгувчидир. Суннатнинг мана шундай муҳим вазифаси, эътибори бўлганлиги боис салафи солиҳлар бутун эътиборларини унга қаратдилар ва ҳадислар ва уларнинг санадини йиғиш учун бор имкониятларини сарфладилар. Ҳадисларни излаб, унинг санадларини қидириб, манзилларнинг узоқлиги, улкан машаққатларга қарамасдан узоқ масофаларга сафар қилдилар. Улар бунда қуйидаги
Ҳадисшунослик тадқиқоти бўйича олиб борилган изланишлар, уларнинг моҳияти эътиборга олиниб ҳадис тарихини ўрганиш даври тўрт қисмга ажратилади. Илк давр “Тасбит” даври бўлиб, бу даврда ҳадисларнинг сиҳҳатлилик даражаси ўрганилади. Бу даврга саҳобаларнинг Расулуллоҳ ҳадисларини қабул қилиш ҳолатлари, уларни ёйишда ташвиқотлари каби фаолиятлар киради. Бу даврнинг энг асосий фаолияти – ҳадисларни ёзма ёки хотира орқали сақлашдир. Иккинчи
TOP